Er moet een Duitse cruise in de haven liggen, want de straat is ineens vol met, meestal middelbare, Duitsers. Twee lustige enigszins gezette echtparen nemen plaats op het terras van de Negresco, waar ik mijn ochtendcortados zit te drinken.
‘Een liter sangria’ roepen zij vrolijk. Het duurt een poosje voor ze begrepen hebben dat Ricardo die alleen per glas verkoopt, maar tenslotte zitten ze met vier grote glazen voor hun neus. Daar moeten die arme mensen dan zes euro per glas voor betalen, wat voor La Palma echt een schandelijk hoge prijs is. Als je hier duidelijk van een cruise komt, gieren de prijzen omhoog.
Bovendien zit je eigenlijk een beetje voor gek met een glas sangria op tafel, want ik heb in al mijn lange jaren in Spanje nog nooit een Spanjaard gezien die sangria dronk. Dit is een drank die echt uitlsuitend door buitenlanders wordt geconsumeerd, die dan denken dat ze iets typisch Spaans aan het doen zijn.
