Het duurde even voor ik jullie het vrolijke bericht kon sturen dat ik op 6 september optimistisch aankondigde.
De koorts hield aan, ik werd zieker en zieker, gaf talloze monsters bloed en urine af aan allerlei laboratoria en belandde tenslotte in het OLVG, waar het zoeken naar de oorzaak van de ellende doorging.
En ze hebben het gevonden. Het heet artritis temporalis en het is geen leuke afwijking, maar het kan behandeld worden. Sinds gisteren ben ik weer thuis en ik voel me al een heel stuk beter. Het zal nog wel even duren voor ik helemaal de oude ben, maar er zit tenminste vooruitgang in en ik voel me elke dag een beetje beter.
Ik kan niet beloven dat ik dagelijks ga schrijven, maar ik ben wel van plan af en toe verslag te doen van de toestand.
Veel dank aan allen die mij via bezoeken, kaarten en telefoon bemoedigend hebben toegesproken.
Terug van weggeweest
Gelukkig ! je bent er weer, wat een narigheid allemaal, hopelijk heb je het ergste nu gehad.Doe maar rustig aan hoor, tot je je weer helemaal ok voelt.
Ik was zelf ook een beetje in de lappenmand de laatste weken, maar het gaat hier ook wel weer.Liefs, Mieke