Ik had al een paar weken pijn in mijn nek en ik dacht dat het wel over zou gaan, maar ik nam wel steeds meer pijnstillers.
Maandagavond nam ik bijvoorbeeld voor ik naar bed ging twee paracetamollen, twee glazen whisky en een kwart mogadon. Toen ik die nacht om half drie in de kamer zat te zoeken of er nog iets op de TV was, omdat ik niet kon slapen van de pijn, rees het besef dat het misschien beter was eens naar de dokter te gaan.
Die constateerde een ontstoken pees in mijn nek en gaf een pijnstiller, die zo sterk was dat ik helemaal niet meer echt wakker werd. Behalve de eerste uren nadat ik de pil genomen had, had ik wel nog steeds wel veel pijn. Vanochtend vroeg een nieuwe pil gevraagd, deze keer met een ontstekingsremmer er in, te combineren met paracetamol.
De bijsluiter is een beetje verontrustend, want er zijn vele redenen waarom ik die pil eigenlijk niet mag nemen, maar hij werkt wel. Ik zit hier nu redelijk helder van geest en vrijwel zonder pijn te typen.
Ik hoop dat ik maandag over een week voldoende genezen ben om met kleinzoon Tiemen en Annabet naar Londen te gaan. Daar verheug ik me erg op.