Er hebben al mensen bezorgd gevraagd of het wel goed met me gaat, omdat ik al zo lang niets heb geschreven. Ja, het gaat goed met me. Maakt u geen zorgen.
Ik had vorige week steeds kleinkinderen te logeren.Ik genoot, maar kwam niet tot schrijven en de aandrang om stukjes te maken is in Nederland toch altijd kleiner dan in den vreemde. Als ik op reis ben vind ik het echt leuk om regelmatig iets te schrijven en dan neem ik me voor om dat in Nederland ook te gaan doen en als ik hier ben komt het er toch niet van. Het zij zo.
Vandaag is een Cobyloos tijdperk ingegaan. Coby, die al meer van veertig jaar mijn huis schoonhoudt, is met haar Bertus op een welverdiende vakantie van vier weken en ik ben vanochtend vol goede voornemens opgestaan: de boel regelmatig een beetje bijhouden, alles wat ik gebruik meteen afwassen, geen rommel maken, en in deze positieve stemming heb ik ook maar meteen weer eens het blog opengegooid.
Coby, je wordt gemist en ik moet er niet aan denken dat je hebt aangekondigd dat je er als je 65 wordt helemaal mee ophoudt. Ik heb het gevoel dat mijn bestaan op losse schroeven zal komen te staan.
Maar hoe dan ook, ik wens jullie een heel fijne vakantie.
Een Cobyloos tijdperk
