Wat is lopen toch goed voor een mens. Ik werd vanochtend behoorlijk humeurig wakker. Weliswaar had ik gisteren een erg leuke avond gehad op het feest ter ere van de 50ste verjaardag van mijn jongste zoon, maar ik had vervolgens vrijwel in het geheel niet geslapen en daar word ik niet vrolijk van.
De hele dag dreigde de mist in te gaan, tot ik mezelf om een uur of vier een schop gaf en de straat op stuurde. Ik liep door het groen van het Flevopark naar het wijde water van het Amsterdam-Rijnkanaal links en het Nieuwe Diep rechts. Toen een stukje terug over de Oosterringdijk en het snel groeiende Science Park in.
Na het feest mocht ik gisteren mee terug naar Amsterdam in de auto van M. en I., die niet zo ver bij mij vandaan wonen en die hadden me attent gemaakt op een aardig horecabedrijf in dat park.
Daar was ik te laat voor de lunch en te vroeg voor het diner, maar bij de borrelhapjes zag ik patatas bravas staan. Dat is in Nederland, en eigenlijk zelfs in het noorden van Spanje, een riskante bestelling, want weinigen weten de aardappeltjes zo prettig knapperig te maken als ik ze in Andalusië heb gegeten, maar ziet, die kok in het science park kan het. Mijn stemming was na de wandeling al veel verbeterd, maar nu kon hij niet meer stuk. De saus had iets pittiger gekund, maar dat zal wel niet bij de gemiddelde Hollandse smaak passen.
Zo kwam ik vrolijk thuis en ik kan er weer even tegen.
Lopen
