Breken 2

Het breken is afgelopen en er zit weer een nieuw, vrijwel plat dak op het huis. Ik heb trouwens in het dorp gehoord dat het niet tot een klacht bij de gemeente is gekomen, omdat de Hollanders toen de buren klaagden uit zichzelf besloten hebben de verhoging ongedaan te maken.
Hier volgen een paar foto´s die ik vanaf mijn terras maakte. Eerst de situatie na één dag, dan hoe het er uit zag toen alles er af was en tenslotte het nieuwe dak. Ik weet niet zeker of het het nu zo blijft. Misschien komt er nog iets op dat rood.

Slordig

In een Spaans tijdschrift zie ik een pagina vol filmsterren en al die dames hebben haar dat mijn moeder als slordig zou bestempelen. Ik mag mij toch gelukkig prijzen dat slordig haar in kwam juist toen ik oud werd en geen zin meer had in kammen.

Oud vrouwtje

Ik droomde dat ik geen moderne vijftigplusser was, die alsmaar in het volle leven moest staan en op reis gaan en zich actief gedragen, maar een ouderwets oud vrouwtje. Ik woonde in een klein gezellig huisje met een poes en een theelichtje. ’s Ochtends maakte ik mijn huisje aan kant en dan ging ik een boterhammetje eten en in het zonnetje zitten. Ik had donkere kleren aan en ik liep een beetje voorovergebogen, want dat deed iedereen als hij oud was.
Ik mocht alles eten waar ik zin in had, want de wetenschap had nog niet uitgevonden dat de meeste lekkere dingen slecht voor ons zijn en in het weekend kwamen mijn kinderen en kleinkinderen op bezoek, want dat hoorde zo. Dan was er thee voor de groten en limonade voor de kleintjes en in het koektrommeltje zaten kletskoppen of jan-hagel en met sinterklaas speculaas en met kerstmis kransjes.
Jammer dat ik geen pensioen had, want ik was wel altijd bezig geweest, maar niet met dingen waar je geld mee verdiende. En de AOW was ook nog niet bedacht, zodat ik financiëel geheel afhankelijk was van de goedertierendheid van anderen.

Klagen

Mag ik even klagen? Er hangt al bijna een week een lage wolk boven de berg, die in combinatie met de zeewind de atmosfeer hier koel en klam maakt. Het weerbericht vrolijkt me ook al niet op: donderdag en vrijdag regen met kans op onweer. Zo komt het er natuurlijk nooit van dat ik lange wandelingen voor de gezondheid maak.
En ze boren maar door in het huis aan de overkant.
Ik kan echt even niks leukers bedenken om jullie te vertellen.

Breken

Vanochtend waren ze er weer, klokke acht, met hun gehamer. Ze hebben de hele dag gewerkt, met een vrij korte middagpauze. Pas om een uur of vijf was het afgelopen.
In de loop van de middag waren ze klaar met kloppen en begonnen ze te boren. Ook geen prettig geluid.

Lawaai

En ja hoor, vanochtend om acht uur werd ik wakker van het gehamer op het dak van de buren. Ik hoop van harte dat afbreken sneller gaat dan bouwen.
Dit is trouwens so wie so een heel lawaaiig land. Santi, met wie ik vroeger jaren een huis deelde in dit dorp, was milieudeskundige bij de gemeente Barcelona en hij zei altijd dat alleen Japanners meer lawaai maken dan Spanjaarden.
Het weer houdt ook niet over de laatste dagen. Er hangen steeds lage wolken boven berg en zee, het is niet warm meer en wel heel vochtig. Maar mooi blijft het, dacht ik vanochtend toen ik op het stoepje voor de winkel van Susie zat terwijl zij binnen een van haar lange telefoongesprekken voerde.

Bouwvergunningen

Aan de overkant van het smalle straatje waaraan mijn atico ligt, is een trap die de straat tussen twee huizen vormt. Daarvan is het linkse eigendom van een Engelsman en het rechtse is een paar jaar geleden gekocht door Hollanders die er stevig aan verbouwd hebben. Vorig jaar werd ik hier ’s ochtends vaak wakker van het gebeng en het gedender van de werklieden die aan het huis bezig waren.
Op de foto ziet u de toestand van een paar jaar geleden. Het huis heeft nu meer ramen en het is hoger geworden. Nu zegt men in het dorp dat dit tot groot ongenoegen heeft geleid van de Engelsman en een paar andere buren, die vinden dat hun uitzicht is aangetast. Die hebben dus protest aangetekend en toen bleek dat de Hollanders helemaal geen bouwvergunning hadden aangevraagd, besloot de gemeente dat de zaak grotendeels moet worden teruggebracht in de oude toestand.
Nu loop ik dus het risico ’s ochtends wakker te worden van het gebeng en gedender van de werklui die de verhoging ongedaan moeten maken.

Rupert 2

Hier zijn dan de foto´s. Rupert op het terras, in de huiskamer en op de plek waar hij het liefste vertoefde: de keuken.

Rupert

Misschien willen mijn trouwe lezers nu eindelijk wel een weten hoe die Rupert er uit ziet. Ik wou hier dus dus een paar fotootjes van hem plaatsen, maar ik zit weer op die Mac, en het lukt niet. Sorry, dat doe ik dus morgen wel als ik weer bij een PC ben.

Gasten

Dank u, het gaat al beter. Ik denk weer in het Nederlands, maar ik was een beetje sloom vandaag, waarschijnlijk omdat ik gisteravond, alleen in het apartament, niet kon slapen en toen maar een beetje Mogadon heb genomen, of hoe dat tegenwoordig heten mag. Niet dat ik bang ben in mijn eentje, maar ik had een beetje een leeg gevoel toen het vertrouwde gesnurk niet opklonk uit het slaapkamertje. Zelf slaap ik als ik een gast heb op de banco in de kamer.
Vandaag kreeg ik een e-mail van Vanessa, een Cadadese die eens via Couchsurfing bij mij in Amsterdam heeft gelogeerd en die nu vanaf de 23ste een paar dagen hier komt.
Als u wilt weten wat Couchsurfing is, kijk dan op www.couchsurfing.com. Daar ben ik al tijden bij aangesloten.
Nou ja, voorlopig heb ik dus even geen logé.

Kan iemand mij even uitleggen hoe je in een Mac de cursor naar het eind van de regel kunt laten springen? In een hotel hier hebben ze vier Macs in de lobby staan en daar mag ik nu gebruik van maken voor één Euro per uur, een grote vooruitgang vergeleken bij de vreselijke machines in het Casino, waar een uur vier Euro kost en de toetsenborden meestal zo versleten zijn dat e bijna niet te gebruiken zijn.