’s Ochtends om een uur of elf zit ik bij Es Cantó met de krant. Binnen als het slecht weer is, maar vandaag op het terras uit de vrij krachtige wind en in de zon. Es Cantó ligt niet aan zee, zoals de Maritim, maar de koffie is er beter en goedkoper en ik ben er vaste klant.
El Pais heeft vandaag op de drie een lang artikel over Aboutaleb, ‘el alcalde musulmán’ van Rotterdam. Alcalde, burgemeester, is een van de vele woorden die in het Spaans is blijven hangen na de moorse overheersing, die nu toch al weer zo’n vijf- à zeshonderd jaar geleden ten einde kwam.
Verderop in de krant is er natuurlijk veel aandacht voor de crisis, die in Spanje eigenlijk dubbel is, want vorig jaar, toen er in de rest van de wereld nog niets aan de hand leek te zijn, was hier al een ernstige crisis in de bouw, waardoor toen al de werkeloosheid behoorlijk toenam.
Corruptie is er ook. In een geruchtmakende zaak, waarvan de linkse El Pais uitvoerig verslag doet, wordt een maatschappij in Valencia die miljoenen aan opdrachten van de deelstaat kreeg, verdacht van omkoping op grote schaal. Bij een chique kleermakerij in Madrid zouden bijvoorbeeld in opdracht van die maatschappij voor een totaalbedrag van € 200.000 kostuums zijn gemaakt voor de lokale bestuurders, die tot de rechtse Partido Popular behoren. Ook de president van de deelstaat hoort daar bij.
ADSL is in Spanje ontzettend duur, zo lees ik ook. De prijs die de telefoonmaatschappij vraagt is meer dan anderhalf maal zo hoog als het Europese gemiddelde en zelfs de prijzen van de goedkoopste aanbieder liggen nog boven dat gemiddelde.
Midden in de nacht is in Barelona een vrouw bevallen op het trottoir voor het Estació de Nort. Ze had assistentie van de politie en van een toevallig passerende verpleegster.
Zulke artikelen zijn vaak makkelijker te lezen dan die waarin het om belangrijker zaken gaat en ik lees ze dus van A tot Z. Goed voor mijn Spaans.
El Pais
