Het gaat al wat beter, dank u.
Ziek en zielig
Mag ik even klagen? Ik voel me al dagen niet zo goed, maar stelde me op het standpunt dat je pas ziek bent als je koorts hebt. Nou, dat heb ik nog steeds niet, maar ik heb wel steeds minder lucht en toch maar eens mijn afspraken afgezegd, te weten de Japanse massage voor vanmiddag, het eten met de laatste-vrijdag-van-de-maandclub (heel jammer dus) en het uitlaten van de hond van mijn buurvrouw. Ik blijf lekker thuis, ziek en zielig.
U kunt uw medeleven uiten door hieronder op het knopje ‘reacties’ te klikken.
Japanse massage 2
Nou, het was in elk geval heel aangenaam en na afloop voelde mijn schouder minder stijf dan hij in tijden gedaan had. Maar ja, het is nu al weer tijd voor Pauw en Witteman en inmiddels is hij toch weer vrij stram.
In elk geval heb ik maar weer een afspraak gemaakt voor volgende week
Japanse massage
Toen ik op La Palma was had ik al last van mijn schouder en dat heb ik nu nog. Ik doe dagelijks mijn oefeningen om hem soepel te houden en hij doet niet meer veel pijn, maar stijf is hij nog steeds. De fysiotherapeut op La Palma masseerde de schouder en dat hielp goed, maar die man die ik hier heb geeft me alleen maar oefeningen, die er onder andere op gericht zijn mijn beenspieren te versterken, waar ik niet op zit te wachten. Zolang ik zonder veel moeite hier een paar keer in de week de 56 treden naar de vierde etage op kan lopen zijn mijn beenspieren sterk genoeg voor mijn eenvoudige doelstellingen.
Nu heb ik besloten maar eens naar de veelgeprezen Japanse masseur in het Okurahotel te gaan. Het kost een paar centen, maar als het helpt heb ik dat er wel voor over.
Om één uur moet ik er zijn. We zullen zien.
De Javastraat
n
Tussen het Javaplein en de Gorontalostraat is mijn straat in een bouwplaats veranderd. Het stadsdeel heeft kennelijk vergunning gegeven om aan beide kanten van de straat tegelijkertijd, tegenover elkaar, de trottoirs af te zetten met hekken voor de renovatie van een aantal panden. Voetgangers moeten dus over de rijweg en daar staat vaak nog een hijskraan of een vrachtauto geparkeerd.
Auto’s. fietsers, voetgangers, moeders met kinderwagens en bejaarden met rollator of scootmobiel moeten zich dan allemaal door de sleuf van twee á drie meter wringen die nog overblijft. Ik heb bovenstaande foto ook naar het stadsdeel gestuurd, maar ik vrees dat het niet veel uithaalt.
Milk
Prachtige film gezien in Cinecenter: Milk, over de geschiedenis van Harvey Milk, die in de jaren 70 vocht voor de rechten van homo’s in Amerika. Een aangrijpend verhaal en een groot acteur. Gaat dat zien.
Op reis?
Al weer een hele tijd geen bericht. Ik maak excuses aan degenen die toch af en toe blijven kijken of er iets nieuws op het weblog staat. Gisteren waren dat er bijvoorbeeld toch weer een stuk of vier. Ik kan dat zien als ik inlog en mijn statistieken raadpleeg. Jammer dat ik niet kan zien wie het waren.
Het spijt me, maar het komt er als ik thuis ben nu eenmaal vaak niet van. Ondertussen sneeuwt het in Amsterdam (het blijft gelukkig niet liggen) en lokt het zonnige zuiden.
Het duurt nog even, maar de eerste stappen zijn gezet om mijn volgende reis te plannen. Ik heb mijn geliefde ‘atico’ in Cadaqués weer gehuurd van half april tot eind mei en ik zal dezer dagen moeten beslissen of ik er met de trein heen ga of met het vliegtuig.
Rupert, van de Fuente op La Palma, is aan het overwegen of hij een tijdje langs wil komen. Dat zou ik leuk vinden. Ik hoop dat het weer beter zal zijn dan vorig jaar.
