Dat heb ik dus niet, gevoel voor humor. Ik heb het laatst nog eens geprobeerd. Er was weinig interessants op al mijn kanalen, maar Nederland één bood anderhalf uur Nederlands topcabaret. Als je gevoel voor humor hebt kan je dan een leuke avond hebben, maar ik heb dat niet en ik heb dus al die tijd met stijgende verbazing naar het scherm gekeken en niet één keer gelachen.
Nou is vanavond eerst Karin Bloemen op één en dan ook nog Youp van ‘t Hek en ik zit alleen thuis, omdat ik de vuurwerkdampen niet in mijn aftandse longen kan velen en ik geef het cabaret een laatste kans. Als ik niet moet lachen is het voorgoed uit tussen ons.
Ik zag het geruime tijd somber in. Karin Bloemen vond ik echt om gek te worden zo vervelend. Daarna liet ik om negen uur de hond van mijn buurvrouw uit. Het arme dier was panisch van het reeds begonnen knallen en bijna te zenuwachtig om te plassen. Ik zat nog een poosje met twee buurvrouwen naar hoempa-hoempa-muziek uit Oostenrijk te kijken. Altijd gezellig, volgens de buurvrouwen. Ik at een oliebol en een appelbeignet. ‘Och och’, zei de ene buurvrouw, ‘morgen is het al weer volgend jaar’. Ik ging naar huis om naar Youp te kijken en toen is het toch nog goed gekomen met mij en de humor. Ik moet daar erg om lachen.
Hoera zal ik het toch nog eens leren!