Dinsdag

Voor een laatste excursie nam ik dezelfde bus als gisteren, maar nu tot ver voorbij Los Sauces. Hij gaat na Sauces naar Barlovento, iets verder naar het noorden. Daar moet je overstappen op een kleiner busje, want langs de noordkant zijn de bergen nog steiler en de dalen nog dieper en dientengevolge de wegen te smal en bochtig voor de gewone bus.
Af en toe dalen we af naar een dorp. De weg is daar vaak zo smal dat het busje maar net tussen twee huizen door kan. Ik zou wel foto’s willen maken, maar vanuit een rijdende bus is dat niet zo gemakkelijk.
Ik kijk mijn ogen uit en krijg na een klein uur hetzelfde gevoel dat me soms in een museum overvalt: al te veel gezien om nog iets in me op te nemen. Gelukkig zijn we niet veel later in Garafía aan de westkust, waar ik een stop heb gepland. De volgende bus komt over twee uur, dan wil ik verder.
Het is een klein, oud en zeer rustig dorp. Ik wil er wat rondwandelen en volg de borden die een route door het ‘casco antiguo’ aangeven. Kleine huizen, geplaveide paadjes tussen lage muren. Na een tijdje stuit ik op een stukje weg waarop zojuist beton gestort is en moet ik dus terug.
Ik maak een foto van de kerk en zoek een bankje in de schaduw op het grote plein bij de kerk. Daar gebeurt verder helemaal niets. De rust is zo groot, dat ik me afvraag of ik het er lang zou uithouden als ik er moest wonen.
En dan krijg ik de schrik van mijn leven. Ik wil de foto nog even bekijken en ontdek dat alle andere foto’s uit de camera verdwenen zijn. Had ik ze maar op de computer gezet! Daar staan nu alleen de foto’s op die ik in dit blog heb gebruikt, maar ik heb er natuurlijk veel meer gemaakt.
Ik ga enslotte verder naar het zuiden langs de westkant van het eiland. Die is ook hoog, maar vlakker en lieflijker dan de andere kant. In de bus blijft de gedachte aan de foto’s aan me knagen.
Thuis blijkt later dat er niets aan de hand is. Ik heb alleen vergeten het kaartje waarop het geheugen van de camera staat uit de computer te halen en weer terug te zetten in de camera.