De kerk in Los Sauces
Nu ik het ANWB-boekje niet meer vertrouw zoek ik zelf maar een wandeling uit aan de hand van de kaart en de horario van de transportes insular. Om kwart voor tien zit ik in de bus naar Los Sauces in het noorden van de oostkant van het eiland. Het ligt op ongeveer 250 meter hoogte en vlakbij, maar veel lager en dichter bij de kust ligt San Andrés, lopend te bereiken.
De bus rijdt over een weg die hoog boven de zee kronkelt langs steile bergen en diepe dalen. een adembenemend landschap. De dorpen waar we door rijden zijn van de weg af niet erg mooi.
Om elf uur zijn we in Los Sauces. In de kiosko, een bar midden op het plein voor de kerk, wijst iemand me de weg waarlangs ik naar beneden kan. Hij is smal, geasfalteerd en heel steil. Er geldt een maximum snelheid van 20 km en er is heel weinig verkeer. Ik loop tussen huizen en heel veel bananenplantages. Volgens mij kweken ze hier bananen voor half Europa. De huizen hebben meestal gordijnen en/of luiken dicht. Dat betekent niet dat er niemand thuis is. Veel Spaanse huisvrouwen willen tot elke prijs vermijden dat er daglicht in hun woningen binnendringt. Er staan vlijtige liesjes langs de weg, weelderige geraniums en indrukwekkende trosbegonia’s.
Overal bananenplantages
In San Andrés bestel ik op een terrasje bij de kerk een flesje water. Ik heb inmiddels al vrij veel koffie op. Ik vraag de weg naar Charco Azul, het zwembad dat hier in de buurt moet zijn. Tien minuten lopen, zeggen ze. Dat wordt natuurlijk iets meer, maar het loont de moeite. De natuur heeft hier gezorgd voor een paar natuurlijk zwembaden met zeewater. De mens heeft terrassen en trappen aangelegd en kleedhokjes.
Als Barbara en Fifi dit hadden gezien hadden ze zeker het water in gewild, en ik zou hier eigenlijk ook wel willen zwemmen, maar heb geen badpak bij me.
Het mooie van deze excursie is, dat er vanaf San Andrés een busje naar Los Sauces gaat, dat een halte vlak bij het zwembad heeft, dus ik hoef die berg niet weer op te wandelen. Een heerlijke dag, maar ik kan geen banaan meer zien.
Ha erica,
Terug uit Tel Aviv. Het was een fantastische training. 2 dagen in een groot kinderziekenhuis en 2 dagen aan de unkiversiteit. Top goed. Ik heb alles nagelzen en ik vind dat je nogal wat te verduren hebt gehad. Wanneer kom je terug? Op 29 november houdt Fred Nan er mee op.De huisbaas die hij niet kent heeft het huis verkocht en hij redthet niet meer. Zezijn heel droevig na 7 jaar vechten. Ze geven een borrel en gaan een baan zoeken. liefs Annabet