Het weekend is hier soms een beetje saai. Zaterdagmiddag gaan bijna alle winkels dicht en ook de bar beneden sluit de deuren. De middenstand geniet tot maandagochtend van een welverdiende rust.
De bussen rijden niet erg frequent, dus wandelen is een beetje minder gemakkelijk te regelen dan op weekdagen.
Ik had natuurlijk naar het theater kunnen gaan. Zaterdagavond waren er twee Spaanse komieken, waarvan Mona zei dat ze heel vervelend waren en vrijdagavond trad een uit niet meer dan vier personen bestaand toneelgezelschap op, dat een bewerking van Cyrano in het Spaans speelde. Daar had ik ook niet echt zin in.
Ik at lekkere tapas in een bar aan de Avenida Maritima. De televisie was dodelijk vervelend, alleen maar sport en Paul de Leeuw. Ik ging dus maar vroeg naar bed om mijn Duitse boek uit te lezen. Helaas kon ik daarna helemaal niet slapen. Licht uit, licht aan, beetje water drinken, puzzeltje maken, beetje uit het raam kijken. Het was heel stil in de straat.
Eindelijk kwam de ochtend. Belgisch nieuws op de televisie, Nederlands nieuws, en daarna weer Paul de Leeuw, gevolgd door een hoogst onwaarschijnlijke aflevering van Flikken Maastricht.
Ik sliep nog altijd niet en stond dus om een uur of negen maar eens op, las mijn mail, speelde een potje bridge en hoorde toen tot mijn vreugde het geluid van stoelen en tafels die beneden op straat gezet werden. Als Sergio op zondag de zaak open doet betekent dat, dat er een cruise is aangekomen in de haven. Hij opent dan de zaak een paar uur en vraagt zonder enige schaamte schandelijk hoge prijzen voor de consumpties. Het was een boot vol Engelsen. Dat kan je natuurlijk horen, maar je kan het ook zien, want merkwaardig genoeg hebben deze overwegend bejaarde Engelsen altijd heel weinig kleren aan als ze aan wal komen. De mannen korte broek, vaak met openhangend overhemd, de vrouwen de schouders onbedekt met veel vertoon van gerimpeld bloot aan voor- en achterzijde. Een beetje overdreven bij een temperatuur van ongeveer 22 graden.
Op een zeker moment gaan ze allemaal tegelijk weer naar de boot om daar de lunch te gebruiken. Daar hebben ze tenslotte voor betaald.
Ze zijn dus weer weg en Sergio is ook weer naar huis. Vanavond ga ik in de pizzeria eten, vrijwel het enige restaurant dat op zondag open is.
Hallo Lieve Erica,
Tot mijn schrik is het al weer bijna half november! Jouw maand zit er nu ook al weer bijna op. De twee weken dat we terug zijn in Nederland zijn omgevlogen. Maar het lijkt en dat klinkt tegenstrijdig ook al weer maanden terug, dat we relaxed op een terrasje in de zon genoten van een Cortado.
Het is echt herfst hier in Nederland, met veel mist en soms koude zonnige dagen. De laatste zijn mij liever. Dan ben ik minder benauwd en heb ik meer zin in hardlopen. Als ik je wat mag aanraden, blijf nog ven wat langer daar want het weer en de lucht hier zijn niet goed voor je astma. Aan de andere kant heb je hier minder kans om na een wandeling op een zeer steile helling een misstap te maken.
We hebben de verkiezingsuitlagen in de VS gevolgd in Studio K waar een boel mensen van GroenLinks maar ook aderen zich hadden verzameld. Helaas werden we daar om 1 uur weggestuurd. De kroeg moes echt dicht vanwege de vergunning. Toen zijn we maar naar huis gegaan (wel een beetje een domper) en hebben de volgende ochtend gekeken naar de uitslag. Toch wel een geruststelling, ik was zelf nog even bang dat MCain toch nog zou winnen al werd dat ontkent door alle opiniepeilingen.
Volgend weekend is de Zevenheuvelenloop in Nijmegen. 15 km hardlopen door de bossen -en uiteraard de heuvels- van Nijmegen. Fifi en ik zijn in volle voorbereiding om mee te doen. Voor mij geen persoonlijk record dit keer (vanwege de astma) maar het is zeker een mooie loop. En als je wat rustiger loopt zie je meer van de omgeving.
tot snel
liefs
Barbara en Fifi