Sinds donderdagavond heeft een weldadige regen neergedaald op Cataluña. De kranten zijn opgetogen, de watervoorraad in de stuwmeren is gestegen, de verdorde velden kunnen weer groen worden, de rivieren beginnen weer een beetje te stromen.
Jammer dat diezelfde donderdagavond mijn vriend Bart uit Nederland kwam, waar het stralend weer was en 25 graden.
Gelukkig is het vandaag in de loop van de dag een beetje opgeklaard. Bart is optimistisch. Vanmiddag heeft hij de prachtwandeling naar de vuurtoren gemaakt en morgen gaat hij naar het strand.
Regen, eindelijk regen
De trackbackURI naar dit bericht is: http://ericavisser.wordpress.com/2008/05/11/regen-eindelijk-regen/trackback/
Hallo Erica, Eindeljk heb je je weblog teruggevonden in een adresboekje. Ik loop dus weken achter op je verhaal en lees nu dat je alweer bijna terugvliegt. Dus nog wel op tijd om je een goeie reis te wensen!
Ik lees je verhaal en ben, als altijd, onder de indruk van de klim- en wandeltochten die je zo plastisch beschrijft dat ik bijna zelf ook de rotsblokken onder mijn voeten voel. Omdat het hier nu bloedheet is betekent het meeleven met zo’n tocht behoorlijk zweten!
Inmiddels stroomt bij jullie de regen. Een klein buitje zou bij ons ook welkom zijn, de tuin is zeer dorstig!
Ik verheug me erop je te zien als je weer hebt geland bent in de Javastraat. Ik heb niet erg veel te melden, doe wel leuke dingen voor een interculturele dag voor asylzoekers en bewoners uit de regio van hun centra. Dat gaat uit de Stichting Vrolijkheid, die groep kunstenaars die iedere week iets creatiefs doen met de kinderen uit die centra. We hebben Wilders en Verdonk, maar we hebben ook de Vrolijkheid, al staat dat niet op de voorpagina.
Geniet van je laatste dagen in Cadaqués! Moeilijk om afscheid te nemen van je vrienden daar? Hoe moet dat nu met de winkel van Suzie?
Tot ziens in Amsterdam! Gwen