In de jaren zeventig en tachtig had vrijwel iedere buitenlander die hier woonde een of twee honden. Die liepen meestal los door het dorp, met nog een heel stel andere honden, die geen baas hadden en eten opscharrelden bij de keukendeuren van de restaurants en in het vuilnis. Dat laatste viel trouwens niet mee, want bij alle huizen was een haak waaraan je je vuilniszak moest hangen, opdat de honden deze niet zouden openscheuren. Katten waren er ook veel. Die sprongen soms omhoog om aan zo’n zak te gaan hangen.
De overmaat aan honden veroorzaakte natuurlijk wel enige overlast en af en toe liet de gemeente een hondenmepper komen. Die had een open bestelwagen met kooien achterop en hij ving loslopende honden met een net. Alleen honden met een halsband konden de dans ontspringen, want die werden geacht een baas te hebben. De gevangen honden werden afgevoerd en als ze niet binnen een week waren opgehaald door een eigenaar, afgemaakt.
Dit wekte uiteraard de afschuw op van de hondenliefhebbers en zodra bekend werd dat de hondenmeppers in het dorp waren, begonnen wij allemaal alle honden die we zagen een halsband om te doen, of een stuk touw om de nek te binden. Toch werden er altijd nog heel wat honden gevangen, die doodongelukkig in de kooien zaten en het dorp werden uitgereden.
Tegenwoordig zijn er niet zo veel honden meer en ik geloof niet dat de meppers nog komen.
Hondenmepper
De trackbackURI naar dit bericht is: http://ericavisser.wordpress.com/2008/05/07/hondenmepper/trackback/