Lui

Er zijn ook dagen dat ik helemaal niet zo actief door de bergen stap. Vandaag ben ik lui, ik blijf in mijn huis hangen, lees wat, zit bij mijn computer, verkluns de dag.
Dat komt -behalve door mijn luie aard – ook doordat het ‘puente’ is. Dat is Spaans voor lang weekend. Donderdag was het 1 mei, hier een nationale feestdag, en wie de vrijdag vrij nam had dus vier dagen. Het was eindelijk mooi weer, na een vrij slechte aprilmaand, en velen maakten van de gelegenheid gebruik. Het was zo druk in het dorp dat de mensen op straat in de rij stonden voor de restaurants. Op de terrassen en ook binnen in het Casino was geen stoel vrij. Soms lopen er ineens oude kennissen tussen het gedrang en dat is dan wel weer leuk, maar verder is het om gek te worden van de drukte en kan je dus beter thuis blijven.
Mooie smoes, maar ik weet ook heel goed dat al die toeristen er niet over denken om bergwandelingen te maken, en dat je er dus helemaal geen last van hebt zodra je het dorp uit bent. Gewoon lui.
Nou ja, vanavond gaan ze allemaal weer naar huis en dan is het dorp weer van ons.