Vrijdagochtend naar het agencia gegaan om eens te informeren of mijn atico (zolderverdieping) soms al vrij was en wat het zou kosten en nu al in te trekken. Officieel heb ik er pas dinsdag recht op.
Nou, hij was vrij en Joana rekende uit dat het hondervijftig euro zou kosten. Dat is veel te veel, zei ik assertief, dan blijf ik wel zo lang in het hotel. Dat kost immers maar dertig per nacht. In deze tijd van het jaar voor een oude klant.
Toen kwam Miguel, de baas binnen en die vond het niet nodig geld te vragen voor die paar dagen, dus ik huurde lakens en handdoeken en betrok de atico.
Het is een heerlijk plekje, dicht bij Poal, een van de vele baaitjes, en net boven de huizen uit die tussen mij en de zee staan, dus met prachtig uitzicht.
Er is een ruime woonkamer met open keuken en twee bancos, een badkamertje en een slaapkamertje dat precies om het bed past. Het is onmogelijk om een laken tussen de matras en de muur te proppen. Dan maar niet. Jammer genoeg zijn er maar twee dekens, dus slapen op de bancos wordt moeilijk als het zo koud blijft als nu. Het agencia zal voor meer dekens moeten zorgen
Het is helaas nogal koud voor de tijd van het jaar. Vorig jaar en de jaren daarvoor heb ik nooit de neiging gehad een kachel aan te doen, maar nu dus wel. In verband met de exorbitante stroomprijzen hier verwarm ik alleen het slaapkamertje, waar ik nu plat op mijn buik op bed lig te typen.
Er blijkt ook nog een heel zwak onbeveiligd netwerk in de buurt te zijn. Ik kan dus af en toe mijn reader lezen, of mijn mail, maar schrijven is meestal niet te doen. Veel te langzaam. Dus ik schrijf in Word en plak dan, als ik geluk heb hier, of anders in het Casino, de tekst in het bericht.
