La Tête Noir

Frankrijk ziet er onder het reeds voorspelde grauwe wolkendek een beetje somber uit, maar desondanks voelde ik me uitgesproken gelukkig in de bus die me in een half uur van het TGV-station naar Autun bracht. De treinreis was, zoals achteraf te verwachten was, als een trein verlopen. Het enige moment dat ik even bezorgd was, was toen ik met een vertraging van twintig minuten uit het Gare du Nord kwam en de gigantische rij bij de taxistandplaats zag. Zou ik op tijd het Gare de Lyon bereiken?
Toen zag ik hoe voor mij een breekbaar oud vrouwtje door een official uit de rij werd geplukt en in de eerstvolgende taxi werd gezet. Ik begon mij onverwijld beverig en lijdend te gedragen en dat werkte. In een mum van tijd zat ook ik in een auto. Daar moet je bij het Centraal station eens om komen.
Op goed geluk stapte ik in Autun op een groot plein uit de bus en dat bleek vijf minuten van hotel La Tête Noir te zijn, waar ik een kamer had gereserveerd. Vriendelijke ontvangst, een kleine kamer, maar met alles er in, waaronder een ligbad en een wifi-netwerk. Ik heb me geïnstalleerd en heb een beetje rondgelopen in de buurt, een krant gekocht en een café au lait gedronken. Het is hier veel kouder dan gisteren in Amsterdam. Morgen meer lagen aan.
Nu ga ik eens kijken of ze in dit hotel ook lekker eten hebben.