Ja, ja, ik weet het de klad zit er weer in. Vrijdag een lange wandeling gemaakt in de vlakte aan de westkant van de bergrug die het eiland van boven tot onder verdeelt. Nou ja, vlak, in Holland vinden we vlak nog wel even iets anders, maar in elk geval was het een zeer gemakkelijk wandeling, eerst omhoog vanaf de bushalte naar de Ermita de la Virgen del Pina en van daaraf als maar naar beneden door de velden en toen door dorpen met lage huizen en veel tuinen. Tenslotte was ik in het plaatsje El Paso, waar ik de bus naar Santa Cruz nog net had kunnen halen als ik niet zo ontzettend nodig had moeten plassen. Dus een uur omgehangen in El Paso, een weinig interessant oord.
Toen ik eindelijk weer hier in S.C was ontbrak de moed mij om nog naar het internetcafé te gaan.
Maar ja, zaterdag en zondag was dat natuurlijk weer gesloten. Ik zit er dus nu pas weer aan het vieze toetsenbord, dat ik wel eens even zou willen schoonmaken.
Weinig inspiratie momenteel, dus alleen nog de mededeling dat we vanmiddag met de familie La Fuente naar een restaurant hoog in de bergen zijn geweest met een fabelachtig uitzicht en gigantische hoeveelheden gegrild vlees. Gelukkig mocht ik een portie delen met Rupert.
Ik reed terug naar de stad met Fred, een oude vriend van Thomas en Rupert die hier vroeger een pizzeria had en nu alleen nog taarten bakt voor een restaurantje bij ons in de straat. Hij doe me erg aan Leo denken, lang, mager en net zo´n soort gezicht.
