Terug

Woensdag ging de boot terug pas om half zeven uit San Sebastian. Ik wou geen verre busreizen meer maken, om zeker te zijn dat ik op tijd bij de boot kon zijn en ik moest dus de dag doorbrengen in SanS. Ik had mezelf lekker gemaakt met het idee dat ik alle winkels zou gaan bezoeken, maar daar was ik gauw mee klaar. God, wat heb ik in korte tijd veel lelijke dingen gezien.
Ik heb alleen een paar zakjes zaad voor exotische planten gekocht, die het misschien in Nederland wel willen doen in ons opwarmende klimaat.

Ik had nooit ´s nachts op de oceaan gevaren en vond het interessant om te zien dat je zelfs de horizon helemaal niet meer kunt zien. Één groot zwart gat zie je rondom de boot, behalve als er een enkele keer een andere boot in beeld komt.

Ik had van Mona de sleutel van mijn apartement meegekregen, opdat ik dat meteen weer zou kunnen betrekken en was dus blij verrast toen om tien uur Rupert op de kade stond om mij met de auto naar huis te brengen. Wat zijn die mensen toch aardig.

Zowel Mona als Rupert hadden mandarijnen uit eigen tuin voor me in het apartement gelegd. Ik ben weer helemaal thuis.

Gepubliceerd in:  on november 15, 2007 at 5:45 pm Reacties (4)

De trackbackURI naar dit bericht is: http://ericavisser.wordpress.com/2007/11/15/terug/trackback/

RSS feed voor reacties op dit bericht.

4 Reacties Leave a comment.

  1. Ik denk: el tiempo vuele (volar is de infinitief), maar ik weet niet zeker of het een Spaanse uitdrukking is.

  2. Hoe zeg je in het Spaans: de tijd vliegt : Il tiempo volar ? Ik heb 6 december alvast genoteerd, maar we hebben nog wel even telefonisch contact. jw

  3. Dag trouwe lezer van mijn blog, dank voor je bericht. Weet je dat ik al weer bijna in Amsterdam ben? A.s. vrijdag kom ik terug.
    Waarschijnlijk ben ik de week daarop niet aan de donderdagtafel, want dan is mijn kleindochter jarig. Maar misschien vieren ze het in het weekend.

  4. wat een goede ervaring dan, zo’n zeereis. Een echt zwart gat, d.w.z. zonder sterrenhemel noch lichtjes van andere schepen vind ik wel de kwalitatief mindere variant van de hondewacht (tussen 0:00 en 04:00 uur). Eergisteravond zijn we naar een wat minder bekende opera van Puccini (Il Trittico) in Maastricht geweest. De derde eenakter van dit drieluik was zeer komisch, Commedia del Arte. Maastricht is ver weg, twee en een half uur met de trein. In ongeveer dezelfde tijd reis je van Amsterdam naar Parijs. Volgende week weer druk. Ik probeer mijn veteranenfototentoonstelling ergens in Amsterdam geëxposeerd te krijgen. Lieve groet van JW


Leave a Comment