Gebeurt er eens wat, en slaap ik er door heen. Om een uur of drie vanochtend schijnt er op straat en in de Fuente een enorme commotie geweest te zijn. In het appartement naast me, dat ook een raam aan de straat heeft, logeerde een jonge Spanjaard, die met vrienden iets was gaan drinken in bar die laat open bleef.
Een van de vrienden werd lamlazerus en volgens het verhaal van de jongens moest hij ergens pissen, gleed uit en kwam met zijn lijf in een ijzeren staaf terecht die daar ergens lag. Bloeden geen gebrek. Hij woonde eigenlijk niet in de Fuente, maar zijn vriend wou hem meenemen naar het appartement om voor de wond te zorgen. Op het laatste moment kreeg hij een aanval van gekte, wou het huis niet in, rukte zich los en smakte door de ruit van de babywinkel aan de overkant.
Toen riepen de buren de politie en belden ze Thomas op, die slaapdronken van hun hooggelegen huis naar beneden reed en de situatie opnam. Thomas concludeerde meteen dat er in eerste instantie een mes was getrokken en dat ze dat niet aan de politie wilden vertellen en dat ze daarom niet naar het ziekenhuis waren gegaan. Inmiddels waren de dronkaards toch allemaal in het apartement terechtgekomen, waar de badkamer al snel vol kots en bloed zat.
De politie besloot dat hij in elk geval toch naar het ziekenhuis moest, en de rust keerde weer in de Fuente.
Ik slaap aan de straat met alle ramen open en al die mensen die in het appartement naast mij moesten zijn gingen vlak voor mijn deur langs en ik heb helemaal niets gehoord.
Vanochtend was de bewoner van het appartement met de noorderzon vertrokken.
Er was net een nieuwe schoonmaakster in de Fuente, omdat de andere had toegegeven dat ze geld uit de kas had gepikt. Arme Mona wou deze nieuwe kracht niet meteen in een badkamer vol kots en bloed sturen, trok handschoenen aan, vermande zich en maakte het schoon.
Het leven van de horeca-ondernemer gaat niet altijd over rozen.
Vanmiddag moest er dus iets leuks gebeuren. Ze vroegen of ik mee ging en we gingen eten in een restaurant in Breña Alta, waar we lekker geluncht hebben. Der Alfred war auch dabei. Dat is een oude Oostenrijker die altijd naar dat zwembad met aquagymnastiek gaat, waar Rupert mij ook heen wil hebben. Ik moet zeggen, Alfred heeft volgens mij minder lucht dan ik, dus als hij het aankan……..Wie weet.
