Casino, Dinsdag

Gisteren had ik een beetje een slome dag en ben ik grotendeels thuis gebleven. Alleen ging ik ´s avonds in het Casino eten. Voor mensen die Spanje niet kennen: Het Casino is hier niet een plaats waar je kunt gokken, maar een soort buurthuis.
Het is hier een heel ander verhaal dan in Cadaqués, waar beneden een grote bar is, goed zichtbaar vanaf de straat, waar het altijd vol met toeristen en plaatstelijke bevolking zit. Hier is het een streng oud gebouw in de Calle Brita, waar je op één hoog altijd wat oude mannen voor het raam ziet zitten. Het ziet er van buiten niet uit alsof je er als toerist welkom bent en ik wist helemaal niet dat je er kunt eten, maar Mona uit de receptie vertelde mij dat er tegenwoordig op de eerste etage een restaurant is. Menu 7.50.
Ik er dus heenzonder al te grote verwachtingen. Het is een mooi gebouw, dus wat dat betreft was het wel leuk er eens binnen te zijn. Een eeuwenoude houten trap met brede treden elidt naar boven, waar het restaurant gevestigd is in een grote zaal met een vide. Rondom is een witte zuilengallerij met een soort klassieke zuilen met Moorse bogen er op.
Er was bijna niemand, er zat alleen een Nederlandse familie van zes personen, die niet de indruk maakten dat ze een verrukkelijke vakantie hadden en op een gegeven ogenblik zelfs een beetje ruzie kregen.
Het menu de dia sprak me niet zo aan, dus ik bestelde groentesoep en chollos a la plancha (gegrilde inktvis). De soep kwam al gauw en was best lekker, met veel groente en vlees. Hij was alleen een nogal vet. Toen ik hem ophad had ik eigenlijk genoeg gegeten, maar ja, de chollos kwamen er nog aan. Dat bleek een gigantisch bord vol met chollos in een vette groene saus te zijn, met veel zeer vette friet er bij en wat gemengde sla.
IK ben dapper gaan eten. Af en toe kwam de ober voorbij en zei bemoedigend: a poc a poc.
Maar toen ik op de helft was kreeg ik zo´n ontzettende zin in een rennie, dat ik me spoorslags naar huis heb begeven.