Misschien kwam die rusteloosheid doordat ik steeds astma had en daarvoor medicijnen nam waar ik niet zo goed tegen kan en die ook niet zo erg goed helpen. Vandaag begon ik me zo belabberd te voelen, dat ik maar aan de prednisolon gegaan ben. Daar gaat het vast wel van over.
Ik zou eigenlijk met die vriendin van Ulla naar de vuurtoren lopen, een prachtige wandeling, maar dat zou ook niet gekund hebben als ik geen astma had gehad, want het waait ontzettend en dan is dat smalle bergpad hoog langs de zee veel te gevaarlijk. Ik kan toch niet riskeren dat Connie Palmen een boek over me gaat schrijven.
