Parfum

Voor de portiersbalie in het OLVG kwam een dame naast mij staan die een intense walm van parfum om zich heen droeg. Mijn kwetsbare longen kunnen daar heel niet tegen, dus ik ging beschaafd een paar passen op zij.
Bij de lift naar B4, waar mijn kleine broertje verpleegd wordt in verband met een stuk of vier bypassen die hij eergisteren heeft gekregen, kwam ze er weer aan met haar man. Het echtpaar stelde zich op tussen mij en de lift. Ik deinsde achteruit, waarop ze pinnig zei: ‘U kan wel hier staan hoor’. Ik legde uit dat mijn longen niet tegen haar parfum konden. ‘Wat zal u een rotleven hebben’ zei ze, minstens even pinnig. Ik geloof dat ze het me gunde.
Ruzie in het OLVG leek me niet leuk, dus ik deed er het zwijgen toe en nam de volgende lift. Mijn broertje, die overigens 68 is en bijna twee meter lang, maakt het naar omstandigheden goed. Alleen steken zijn voeten een beetje uit zijn bed.