Mijn moeder had vroeger een vliegenkastje op het balkon. Ze had immers geen ijskast. Dat had bij ons in de straat maar een enkeling. Die ijskasten waren trouwens niet elektrisch. Een keer in de week kwam een vrachtautootje grote staven ijs brengen, die dan in de kast werden gelegd.
Gewone mensen zoals wij hadden in de jaren dertig een vliegenkastje, een eenvoudig houten kastje met gaas in de deur, waarin bederfelijke waar in de winter koel gehouden kon worden op het balkon.
Daaraan dacht ik toen ik deze week een grote pan soep had gekookt. Voor een paar dagen dus, maar zo’n pan past niet in de ijskast. In mijn oude huis was dat geen bezwaar. Daar had ik geen centrale verwarming, dus het was vrij koud in de keuken en zo’n pan soep bleef in de winter dagenlang goed. Maar in deze moderne comfortabele, centraal verwarmde flat ligt dat anders. De pan soep staat nu dus op het balkon. Bij gebrek aan een vliegenkastje heb ik hem afgedekt met een grote plastic zak van Albert Hein. Tegen inregenen.
Vliegenkastje
De trackbackURI naar dit bericht is: http://ericavisser.wordpress.com/2007/01/29/vliegenkastje/trackback/